Format-y video

Super Video Compact Disc (SVCD) jest standardem nagrywania płyt bardzo podobnym do VCD, ale o wiele nowszym. Główną różnicą między tymi jest jakość obrazu.
Na standardowej płycie (74/80 min) w standardzie SVCD można zmieścić od 35 do 60 minut nagrania w dobrej jakości, do 2 ścieżek audio (stereo) oraz 4 zestawów napisów do wyboru.
Płyty odtwarzane są na większości odtwarzaczy DVD oraz oczywiście w komputerach osobistych wyposażonych w CD-ROM bądź DVD-ROM, za pomocą odpowiedniego dekodera. W standardzie SVCD można także używać menu oraz rozdziałów, podobnych do tych używanych na DVD.Ze standardem SVCD łączy się także CVD (starszy).
Rozdzielczość:             480x480 (NTSC), 480x576 (PAL) albo większej

Kompresja wideo:          MPEG2

Bitrate obrazu: ~2000kbps

Kompresja audio:          MP1

Bitrate audio:    ~224kbps

Zużycie procesora:        Duże

Kompatybilność z odtwarzaczami DVD:             Dobra

Video Compact Disc (VCD) to format zapisu cyfrowego strumienia audio-video na płycie kompaktowej. Format ten jest poprzednikiem DVD.
Płyta Video CD przechowuje film zapisany przy użyciu stratnej kompresji MPEG-1 z bitrate'em 1150kbps. Rozdzielczość filmu wynosi 352x240 px (w formacie NTSC) lub 352x288 px (w formacie PAL dodanym w standardzie VCD 2.0), co odpowiada mniej więcej standardowi VHS. Do zapisu dźwięku użyto kodeka MP1 z bitrate'em 224kbps i jeden kanał stereo (lub 2 mono stereo).Pojedyncza płyta VCD może przechowywać jedynie 70 minut filmu video, co w porównaniu do kompresji MPEG-4 jest wartością wyjątkowo niską. Płyty VCD mogą być odtwarzane przez komputerowe napęd CD-ROM oraz stacjonarne (podłączane do telewizora) odtwarzacze VCD. Również odtwarzacze DVD potrafią odtwarzać VCD.
Video CD zostało wprowadzone przez koncerny Philips i Sony w roku 1993. Był to standard VCD 1.1.W międzyczasie standard rozwinął się do VCD 2.0, co miało miejsce w 1995 roku. Do standardu dodano obsługę: MPEG Segmented Play Items (SPI), zdjęć, strumieni muzyki (bez obrazu), interaktywnej kontroli odtwarzania (PBC), łączenia możliwości odtwarzania zarówno zawartości w standardzie NTSC jak i PAL, wyższej jakości muzyki (bitrate 384kbps) oraz kilka pomniejszych rzeczy.Płyta VCD nagrywana jest na zwykłej płycie CD w dwóch sesjach. Na pierwszej sesji znajdują się dane sterujące, informacje służące do korekcji błędów i czasem inne pliki (np. trailery, zdjęcia reklamowe itp.). Na drugiej sesji umieszcza się właściwe pliki filmu. Może to być jeden lub więcej plików. Ponieważ w tej sesji nie zawarto danych z informacjami potrzebnymi do korekcji błędów wolna przestrzeń może zostać zagospodarowana na plik o wielkości np. 770 MB (na płycie 700 MB).
Udoskonaloną wersją VCD jest standard SVCD, który pozwala zapisać na standardowej płycie CD film skompresowany kodekiem MPEG-2 - tym samym, co w DVD, ale z mniejszą rozdzielczością.

RealMedia (RM) / ASF / nAVI - Są to bardzo małe pliki. ASF to jakby przodek DivX, a RM jest wciąż używane do odtwarzania strumieniowego .Formaty te obsługiwane są tylko przez komputery niemożna ich odtworzyć na stacjonarnych odtwarzaczach .

 
Rmvb jest kontenerem multimediów oferującym stratną metodę kompresji filmów, pozwalającą na znaczne zmniejszenie wielkości pliku (nawet o 40% w porównaniu z DivX czy XviD) przy nieznacznych stratach na jakości obrazu i dźwięku. Format ten, ze względu na niewielki rozmiar plików jest powszechnie stosowany. Do odtwarzania filmów w tym formacie potrzebny jest wydajniejszy komputer niż w przypadku DivX i XviD. Nazwa RMVB pochodzi od akronimu Real Media Variable Bitrate (dosłownie Prawdziwe Media z zmienną ilością bitów na sekundę (filmu)). Format ten jest kontenerem zawierającym strumienie RealVideo i RealAudio.
Aby odtworzyć ten format w systemie Windows można użyć:
* programu RealPlayer
* kodeków Real Alternative w połączeniu z dowolnym odtwarzaczem, multimediów

 
DivX jest stratną metodą kompresji obrazu filmowego, pozwalającą zapisać na zwykłej płycie kompaktowej filmy o długości i jakości porównywalnej do formatu DVD-Video. Wykorzystywana także do przesyłania krótkich filmów przez Internet. Do niedawna odtworzenie takiego pliku było możliwe wyłącznie na komputerach PC, dzisiaj wszystkie stacjonarne odtwarzacze obsługują ten format. Pierwotnie pod nazwą "DivX;-)” występowała nielegalnie udostępniona, zmodyfikowana wersja kodeka MPEG 4 autorstwa Microsoftu. Autorzy tej modyfikacji postanowili jednak stworzyć własną implementację kodeka MPEG-4. W ten sposób powstał Project Mayo, z którego następnie wykształcił się obecny, komercyjny DivX oraz otwarty XviD

 
DVD jeden z najpopularniejszych formatów zapisu danych, najczęściej wykorzystany do zapisu filmów, potrafi pomieścić 4,7G danych.

Źródła:

www.tnpencoders.fora.pl

http://pl.wikipedia.org

 
Opracowanie angel724   (OSADA 2005/2005)